Shloka 74
घ्नतोस्तथान्योन्यमिषुप्रवेकै- रधनंजयस्याधिरयथेश्ष तत्र । उस समय वहाँ अर्जुन और कर्ण उत्तम बाणोंद्वारा एक-दूसरेको चोट पहुँचा रहे थे। उनके धनुष, प्रत्यंचा और हथेलीका संघर्ष बड़ा भयंकर होता जा रहा था और उससे उत्तमोत्तम बाण छूट रहे थे || ७३ $ ।। ततो धनुर्ज्या सहसातिकृष्टा सुघोषमच्छिद्यत पाण्डवस्य
sañjaya uvāca |
ghnatoḥ tathānyonyam iṣupravekair
dhanañjayasya adhiraṭheś ca tatra |
tato dhanuḥjyā sahasātikṛṣṭā
sughoṣam acchidya(t) pāṇḍavasya ||
সেই সময়ত তাত ধনঞ্জয় অৰ্জুন আৰু অধিৰথপুত্ৰ কৰ্ণ উৎকৃষ্ট, ভেদক বাণেৰে পৰস্পৰক আঘাত কৰি আছিল। ধনুৰ, জ্যা আৰু হাতৰ সংঘর্ষত ভয়ংকৰ নিনাদ উঠিছিল আৰু তাৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ বাণৰ বৃষ্টি ছুটিছিল। তাৰপিছত পাণ্ডৱে হঠাৎ জোৰেৰে জ্যা টানোঁতেই, তীক্ষ্ণ ধ্বনিৰে তেওঁৰ জ্যা ছিঁড়ি গ’ল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the harsh truth of war: even the greatest warriors are subject to strain, sudden reversals, and the inexorable results of sustained hostility. Valor and skill operate within limits, and conflict amplifies suffering and uncertainty.
Sanjaya describes Arjuna and Karna exchanging superb arrows in a terrifying duel. In the midst of this intense contest, as Arjuna draws his bowstring forcefully, the bowstring snaps with a loud sound.