अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन राजा चिच्छेद संयुगे । आर्य! फिर राजा दुर्योधनने युद्धस्थलमें एक तीखे श्षुरप्रसे धृष्टद्युम्मके बाणसहित धनुष और दस्तानेको भी काट दिया
sa f1jaya uv01ca |
ksuraprea sut2bkea r01j01 ciccheda sayuge |
সঞ্জয়ে ক’লে—আৰ্য! তাৰ পাছত ৰজা দুৰ্যোধনে ৰণক্ষেত্ৰত অতি তীক্ষ্ণ ক্ষুৰপ্ৰ শৰে ধৃষ্টদ্যুম্নৰ তীৰসহ ধনু আৰু হস্তত্ৰাণ (দস্তানা) কাটি পেলালে।
संजय उवाच
The verse highlights a battlefield ethic of tactical restraint and skill: disabling an opponents capacity to fight (by cutting weapons/gear) can be as decisive as killing, reflecting the harsh but rule-aware logic of kshatriya warfare.
Sanjaya narrates that the king, using a very sharp razor-edged arrow, severs something in the combata vivid moment of close, technical archery in the ongoing battle.