Shloka 776
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
शिरोभिरगमन् भूमिं ते हया वातरंहस: । इस प्रकार देवताओंने भगवान् शंकरके सारथिके पदपर उन्हें प्रतेष्ठित कर दिया। जब उस लोकपूजित रथपर ब्रह्माजी चढ़ रहे थे
śirobhir agaman bhūmiṁ te hayā vātarāṁhasaḥ |
ভীষ্মে ক’লে— “বায়ুৰ দৰে বেগবান সেই ঘোঁৰাবোৰে মূৰ নত কৰি ভূমিত ললাট স্পৰ্শ কৰিলে। এইদৰে দেৱতাসকলে ভগৱান শংকৰৰ সাৰথিক তেওঁৰ নিৰ্ধাৰিত পদত প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। আৰু যেতিয়া লোকপূজিত সেই ৰথত ব্ৰহ্মা আৰোহণ কৰিবলৈ উদ্যত হ’ল, তেতিয়া সেই বায়ুবেগী অশ্ববোৰে ললাট মাটিত ঠেকাই বহি পৰিল।”
पितामह उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic hierarchy and reverence: even powerful beings (wind-swift horses) symbolically submit to sacred authority and auspicious moments. It underscores that rightful station (pada) is established by divine ordinance, and that humility before the sacred order is a mark of propriety.
Bhīṣma describes a divine scene: the gods install Śaṅkara’s charioteer in his proper role, and as Brahmā prepares to mount a revered chariot, the horses bow their heads to the ground and sit, signaling respect and the solemnity of the event.