Shloka 13
Droṇa-parva Adhyāya 60: Arjuna’s return, auspicious omens, and mission delegation
शत्रुओंकी दशा और आशाका हनन करनेवाले सूंजय! राजा भगीरथने यज्ञोंमें प्रधान ज्ञानयज्ञ और ध्यानयज्ञको ग्रहण किया था। इसलिये किरणोंका पान करनेवाले महर्षिगण भी उस ब्रह्मलोकमें जितेन्द्रिय राजा भगीरथके निकट जाकर उसी स्थानपर रहनेकी इच्छा करते थे ।। स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया । पुत्रात् पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथा:
śatrūṇāṃ daśāṃ ca āśāyāś ca hanana-kāraka sṛñjaya! rājā bhagīratho yajñeṣu pradhānaṃ jñāna-yajñaṃ dhyāna-yajñaṃ ca jagrāha; tasmāt kiraṇa-pāyino mahārṣayaḥ api tasmin brahma-loke jitendriyaṃ rājānaṃ bhagīrathaṃ samīpam upetya tatraiva sthātuṃ icchanti sma. sa cen mamāra sṛñjaya caturbhadra-taraḥ tvayā, putrāt puṇya-taraḥ tubhyaṃ mā putram anutapyathā.
নাৰদে ক’লে—হে সৃঞ্জয়, শত্রুৰ অৱস্থা আৰু আশা ধ্বংসকাৰী! ৰজা ভাগীৰথে যজ্ঞসমূহৰ ভিতৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি জ্ঞানযজ্ঞ আৰু ধ্যানযজ্ঞ গ্ৰহণ কৰিছিল। সেই কাৰণেই কিৰণপানী মহর্ষিসকলেও সেই ব্ৰহ্মলোকে জিতেন্দ্ৰিয় ৰজা ভাগীৰথৰ ওচৰলৈ গৈ সেই ঠাইতেই বাস কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল। যদি তোমাৰ পুত্ৰ মৃত্যু বৰণ কৰিছে, হে সৃঞ্জয়, তেন্তে সি তোমাতকৈ চাৰিগুণ অধিক পুণ্যবান; সি তোমাৰ বাবে পুত্ৰতকৈও অধিক পুণ্যদায়ক—সেয়ে পুত্ৰৰ বাবে শোক নকৰিবা।
नारद उवाच
Educational Q&A
Nārada reframes bereavement through dharma: inner sacrifices—knowledge and meditation—are superior to external rites, and a virtuous death can be spiritually auspicious; therefore grief should be moderated by understanding of merit and higher destiny.
Nārada addresses Sṛñjaya, praising the spiritual stature associated with King Bhagīratha and Brahmaloka, and then consoles Sṛñjaya about the death of his son, urging him not to lament because the deceased is described as especially blessed and beneficial in merit.