Shloka 14
Droṇa-parva Adhyāya 53: Arjuna’s Jayadratha-vadha Pratijñā and Droṇa’s Protective Vyūha (शकटा-पद्म व्यूहः)
संतानोंका नाश हो जानेसे इस जगत्के सम्पूर्ण प्राणियोंका अभाव न हो जाय। आदिदेव! आपने सम्पूर्ण लोकोंमें मुझे लोकस्रष्टाके पदपर नियुक्त किया है ।। मा विनश्येज्जगन्नाथ जगत् स्थावरजड्रमम् | प्रसादाभिमुखं देवं तस्मादेवं ब्रवीम्पहम्,जगन्नाथ! यह चराचर जगत् नष्ट न हो, इसीलिये सदा कृपा करनेको उद्यत रहनेवाले प्रभुके सामने मैं ऐसी प्रार्थना कर रहा हूँ
nārada uvāca | mā vinaśyej jagannātha jagat sthāvarajaṅgamam | prasādābhimukhaṃ devaṃ tasmād evaṃ bravīmy aham ||
নাৰদে ক’লে—হে জগন্নাথ! স্থাৱৰ-জংগমসহ এই সমগ্ৰ জগত যেন বিনাশ নাপায়। আপুনি সদা কৃপাভিমুখ দেৱ; সেয়ে আপোনাৰ সন্মুখত মই এই প্ৰাৰ্থনা জনাইছোঁ—প্ৰাণীৰ সন্ততি-ধাৰা যেন বিচ্ছিন্ন নহয়, নহ’লে সকলো প্ৰাণীৰেই অভাৱ ঘটিব। আদিদেৱ! আপুনি মোকেই সকলো লোকত লোকস্ৰষ্টাৰ পদত নিযুক্ত কৰিছে।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse frames dharma as safeguarding the continuity of life and cosmic order: even amid destruction, one should appeal to divine grace so that the world of both moving and unmoving beings is not annihilated.
Narada addresses the supreme Lord as “Jagannatha,” offering a supplication that the entire world—immobile and mobile creation—should not be destroyed, invoking the Lord’s readiness to grant grace and his own appointed role connected with the ordering of beings.