Shloka 105
अन्योन्यक्रोधताम्राक्षौ छादयामासतुर्युधि । वे दोनों क्रोधमे लाल आँखें करके बरसातके दो बादलोंके समान बाणसमूहोंकी वर्षा करते हुए एक-दूसरेको आच्छादित करने लगे || १०४ $ ।। तलशब्दैस्ततो घोरैस्त्रासयन्ती परस्परम्
anyonyakrodhatāmrākṣau chādayāmāsatur yudhi |
সঞ্জয়ে ক’লে— পৰস্পৰ ক্ৰোধে চকু ৰঙা কৰি সেই দুয়ো যোদ্ধাই যুঁজত একে আনক আচ্ছাদিত কৰিবলৈ ধৰিলে; যেন বৰ্ষাৰ দুটা মেঘ শৰৰ দল বৰ্ষণ কৰিছে। তাৰপিছত ভয়ংকৰ তাল-শব্দে পৰস্পৰক ত্ৰাস দিয়া অৱস্থাত তেওঁলোকে সমৰত অটল ৰ’ল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how mutual anger (krodha) intensifies conflict: wrath reddens perception and drives combatants to seek total domination rather than restraint, illustrating the ethical danger of rage in war.
Sañjaya describes two warriors in close contest who, with eyes reddened by anger, unleash dense showers of arrows, each trying to obscure and overwhelm the other—likened to two rain clouds pouring down.