Shloka 153
Droṇa’s Renewed Advance toward Yudhiṣṭhira; Fall of Satyajit and Allied Recoil (द्रोणस्य युधिष्ठिरप्रेप्सा—सत्यजितः पतनम्)
सविद्युत्स्तनिता मेघा: सर्वदिग्भ्य इवोष्णगे | उसके पक्ष और प्रपक्ष भागोंसे युद्धकी इच्छा रखनेवाले योद्धा उसी प्रकार निकलने लगे, जैसे वर्षाकालमें विद्युत्से प्रकाशित गर्जते हुए मेघ सम्पूर्ण दिशाओंसे प्रकट होने लगते हैं
sa-vidyut-stanitā meghāḥ sarva-digbhya iva uṣṇage
সঞ্জয়ে ক’লে—সেই ব্যূহৰ পক্ষ আৰু প্ৰপক্ষ ভাগৰ পৰা যুদ্ধেচ্ছু যোদ্ধাসকল সকলো দিশৰ পৰা উথলি উঠি ওলাই আহিবলৈ ধৰিলে; যেন বৰ্ষাকালত বিজুলীৰে দীপ্ত আৰু গর্জন কৰা মেঘ সমগ্ৰ দিশৰ পৰা প্ৰাদুৰ্ভাৱ হয়।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a natural simile to show how collective violence can swell beyond individual control: once the will to fight spreads, it gathers from every side like storm-clouds, warning of the overwhelming, ethically perilous momentum of war.
Sañjaya describes warriors from both formations (wings and counter-wings) coming out with eagerness for combat, appearing from all directions, compared to thunderous, lightning-lit monsoon clouds filling the sky.