Shloka 253
मया वध्यो5भविष्यत् स भैमसेनिर्घटोत्कच: । यदि महासमरमें कर्ण अपनी शक्तिद्वारा भीमसेनपुत्र घटोत्कचको नहीं मारता तो एक दिन मुझे उसका वध करना पड़ता
mayā vadhyo ’bhaviṣyat sa bhaimasenir ghaṭotkacaḥ | yadi mahāsamare karṇaḥ śaktyā bhīmasenaputraṁ ghaṭotkacaṁ na hanyāt, tadā ekadā mayā tasya vadhaḥ kartavyaḥ syāt |
ভীমসেনৰ পুত্ৰ ঘটোৎকচ মোৰ দ্বাৰাই বধ্য হ’বলগীয়া আছিল। যদি সেই মহাসমৰত কৰ্ণে নিজৰ শক্তিৰ দ্বাৰা ভীমপুত্ৰ ঘটোৎকচক বধ নকৰিলেহেঁতেন, তেন্তে এদিন মোকেই তাৰ বধ কৰিব লাগিলেহেঁতেন।
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse frames a wartime killing within the language of inevitability and obligation: certain destructive forces, if not checked by one agent, must be checked by another—even a deity—so that the larger balance of dharma in the conflict is maintained.
Vāyu-deva comments on Ghaṭotkaca’s destined death: had Karṇa not used his Śakti weapon to kill Ghaṭotkaca in the great battle, Vāyu himself would eventually have had to bring about Ghaṭotkaca’s death.