ततो नानाप्रहरणैरन्योन्यमभिवर्षताम् । आयसै: परिघै: शूलैर्गदामुसलमुद्गरै:,भारत! तत्पश्चात् वे एक-दूसरेपर नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंकी वर्षा करने लगे। लोहेके परिघ, शूल, गदा, मुसल, मुद्गर, पिनाक, खड्ग, तोमर, प्रास, कम्पन, तीखे नाराच, भलल, बाण, चक्र, फरसे, लोहेकी गोली, भिन्दिपाल, गोशीर्ष, उलूखल, बड़ी-बड़ी शाखाओंवाले उखाड़े हुए नाना प्रकारके वृक्ष--शमी, पीलु, कदम्ब, चम्पा, इंगुद, बेर, विकसित कोविदार, पलाश, अरिमेद, बड़े-बड़े पाकड़, बरगद और पीपल--इन सबके द्वारा उस महासमरमें वे एक-दूसरेपर चोट करने लगे। नाना प्रकारकी धातुओंसे व्याप्त विशाल पर्वतशिखरोंद्वारा भी वे परस्पर आघात करते थे
tato nānā-praharaṇair anyonyam abhivarṣatām | āyasaiḥ parighaiḥ śūlair gadā-musalamudgaraiḥ, bhārata |
তাৰ পাছত, হে ভাৰত! তেওঁলোকে পৰস্পৰৰ ওপৰত নানাবিধ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ বৃষ্টি নামালে—লোহাৰ পৰিঘ, শূল, গদা, মুষল, মুদ্গৰ; পিনাক, খড়্গ, তোমৰ, প্ৰাস, কম্পন; তীক্ষ্ণ নাৰাচ, ভল্ল, বাণ; চক্ৰ আৰু পৰশু; লোহাৰ গুলী, ভিন্দিপাল, গোশীৰ্ষ আৰু উলূখল সদৃশ প্ৰক্ষেপ। সেই মহাসমৰত এই সকলোৰে দ্বাৰাই তেওঁলোকে পৰস্পৰক আঘাত কৰিলে। নানাধাতুৰে ভৰা বিশাল পৰ্বতশিখৰ দিয়েও তেওঁলোকে একে অন্যক প্ৰহাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে।
संजय उवाच
The verse highlights how warfare tends to intensify beyond moderation: once mutual hostility peaks, combat becomes a relentless exchange of increasingly brutal weapons. It implicitly warns that ethical restraint is hardest to maintain when anger and fear dominate, a recurring Mahābhārata concern about dharma under extreme conditions.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the fighters have entered a phase of close, mutual assault—‘raining’ blows with many kinds of heavy weapons, especially iron bars, spears, and various maces and bludgeons—signaling a fierce, chaotic engagement.