Shloka 45
वासवी-शक्तेः प्रयोगः, घटोत्कच-वधोत्तर-शोकः, व्यासोपदेशश्च
The Vāsavī Spear’s Use, Post-Ghaṭotkaca Grief, and Vyāsa’s Counsel
तस्य तस्य शिरकश्शकछित्त्वा ययुद्रोणशरा:क्षितिम् जो-जो योद्धा पुरुष द्रोणाचार्यके सामने खड़ा होता, उसी-उसीका सिर काटकर द्रोणाचार्यके बाण धरतीमें समा जाते थे || ४४ ई || एवं सा पाण्डवी सेना वध्यमाना महात्मना
sañjaya uvāca |
tasya tasya śiraḥ kṛtvā chittvā yayuḥ droṇaśarāḥ kṣitim |
yo yo yoddhā puruṣaḥ droṇācāryaṃ samabhavat sammukhaḥ sthitaḥ | tasya tasya śiraś chittvā droṇācāryasya śarāḥ kṣitim samāviśan ||
evaṃ sā pāṇḍavī senā vadhyamānā mahātmanā ... ||
দ্ৰোণাচাৰ্যৰ সন্মুখত যি-যি যোদ্ধা থিয় দিছিল, তাৰ-তাৰ শিৰচ্ছেদ কৰি দ্ৰোণৰ শৰ মাটিত গাঁথ খাই পৰিছিল। এইদৰে সেই মহাত্মাৰ হাতে বধ হ’বলৈ ধৰাত পাণ্ডৱী সেনা নিৰন্তৰ বিধ্বস্ত হ’ল।
सयजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary skill and resolve in war can produce overwhelming destruction; it implicitly invites reflection on the ethical gravity of violence even when carried out as a warrior’s duty (kṣatriya-dharma).
Sañjaya describes Droṇa’s lethal dominance: any warrior who confronts him is beheaded, and Droṇa’s arrows then sink into the ground, as the Pāṇḍava forces are steadily cut down.