धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
संजय उवाच एवमुक्तो महाबाहुर्यूपकेतुर्महायशा: । युयुधानं समुत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत्,संजय कहते हैं--राजन्! अर्जुनके ऐसा कहनेपर यूपके चिह्नसे युक्त ध्वजावाले महायशस्वी महाबाहु भूरिश्रवा सात्यकिको छोड़कर रणभूमिमें आमरण अनशनका नियम लेकर बैठ गये
sañjaya uvāca evam ukto mahābāhur yūpaketur mahāyaśāḥ | yuyudhānaṃ samutsṛjya raṇe prāyam upāviśat ||
সঞ্জয়ে ক’লে—ৰাজন! অৰ্জুনে এনেদৰে কোৱাৰ পাছত যূপচিহ্নধ্বজ মহাযশস্বী মহাবাহু ভূৰিশ্ৰৱা যুযুধান (সাত্যকি)ক এৰি যুদ্ধক্ষেত্ৰতেই প্ৰায়—আমৰণ অনশন—ব্ৰত লৈ বহি পৰিল।
संजय उवाच
Even within war, the Mahābhārata foregrounds moral choice: when a warrior perceives a breach of righteous conduct or an unbearable ethical crisis, he may seek expiation through self-restraint and austerity (prāya), asserting accountability rather than escalating violence.
After Arjuna’s words, the famed warrior identified as yūpaketu (Bhūriśravas in context) releases Yuyudhāna (Sātyaki) and sits down on the battlefield undertaking a fast unto death, marking a dramatic pause in combat and a shift to a vow-based response.