Śaineya’s Breakthrough and Reunion with Arjuna (शैनेयस्य समागमः)
विराटो द्रुपदश्चैव याज्ञसेनिश्व पञ्चभि: । शिखण्डी चैव हार्दिक्यं विद्ूध्वा पजचभिराशुगै:
virāṭo drupadaś caiva yājñaseniś ca pañcabhiḥ | śikhaṇḍī caiva hārdikyaṁ viddhvā pañcabhir āśugaiḥ ||
বিৰাট, দ্ৰুপদ আৰু যাজ্ঞসেনিও প্ৰত্যেকে পাঁচটা দ্ৰুত বাণে হাৰ্দিক্যক বিদ্ধ কৰিলে; শিখণ্ডীয়োও পাঁচটা তীক্ষ্ণ বাণে তাক বিদ্ধ কৰিলে।
संजय उवाच
The verse highlights a wartime dharma where allied warriors act in coordination to check a dangerous opponent; it underscores the ethical tension of battle—duty-driven violence carried out through collective strategy rather than personal rivalry alone.
Sañjaya reports that Virāṭa, Drupada, and Dhṛṣṭadyumna (Yājñaseni) strike Hārdikya (Kṛtavarman) with five swift arrows, and Śikhaṇḍī also engages—indicating a concentrated attack on Kṛtavarman in the ongoing Kurukṣetra fighting.