Chapter 89: Bhīma dispatched to protect Ghaṭotkaca amid escalating engagements
आर्या युद्धे मतिं कृत्वा न त्यजन्ति सम संयुगम् यथोत्साहं तु समरे निजघ्नुस्तावका रणे,राजन! उन दोनोंने युद्धमें अनेक प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंद्वारा आपके सैनिकोंका संहार करना आरम्भ किया। भरतश्रेष्ठ) उनके द्वारा समरमें मारे जाते हुए आपके सैनिक युद्धविषयक श्रेष्ठ बुद्धिका सहारा लेकर ही संग्राम छोड़कर भाग नहीं रहे थे। आपके योद्धा भी रफक्षेत्रमें पूर्ण उत्ताहके साथ शत्रुओंका संहार करते थे
sañjaya uvāca | āryā yuddhe matiṁ kṛtvā na tyajanti sama-saṁyugam | yathotsāhaṁ tu samare nijaghnus tāvakā raṇe, rājan |
সঞ্জয়ে ক’লে—‘শ্ৰেষ্ঠ যোদ্ধাসকলে যুদ্ধৰ সংকল্প স্থিৰ কৰি সমসমৰ ত্যাগ নকৰে। হে ৰাজন! সেই যুঁজত আক্রমণকাৰীৰ পূৰ্ণ উদ্যম অনুসৰি আপোনাৰ সৈন্যসকল ৰণভূমিত পতিত হৈছিল; তথাপি তেওঁলোকে যুদ্ধবুদ্ধিৰ আশ্ৰয় লৈ পলাই নগ’ল, আৰু আপোনাৰ বীৰসকলেও পূৰ্ণ তেজে শত্রুসংহাৰ কৰি থাকিল।’
संजय उवाच
The verse praises steadfastness and honor in battle: true warriors, having resolved upon their duty, do not abandon a fair fight out of fear. Even amid heavy losses, disciplined judgment and commitment to kṣatriya-dharma restrain panic and flight.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that in the ongoing clash the king’s troops are being cut down with great intensity, yet they are not running away; instead they continue to stand and fight with trained resolve, while the king’s fighters also strive vigorously against the enemy.