Shloka 316
भीष्मभीमसमागमः — Bhīṣma–Bhīma Strategic Engagement and Counsel to the King
श्रुतायुषं च राजानं धर्मपुत्रो युधिष्ठिर: । अर्जुनका व्यूहबद्ध कौरव-सेनाकी ओर श्रीकृष्णका ध्यान आकृष्ट करना भूरिश्रवाने रणभूमिमें प्रयत्नपूर्वक धृष्टकेतुके साथ युद्ध छेड़ दिया। धर्मपुत्र युधिष्ठिरने राजा श्रुतायुपर धावा किया
sañjaya uvāca | śrutāyuṣaṃ ca rājānaṃ dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ | arjunaka-vyūhabaddha-kaurava-senāyāḥ oraṃ śrīkṛṣṇasya dhyānam ākarṣṭuṃ bhūriśravā raṇabhūmau prayatnapūrvakaṃ dhṛṣṭaketunā saha yuddhaṃ chedayām āsa | dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ rājñe śrutāyuṣe dhāvata ||
সঞ্জয়ে ক’লে—ধৰ্মপুত্ৰ যুধিষ্ঠিৰে সমৰত ৰজা শ্রুতায়ুষৰ ওপৰত ধাৱমান হ’ল। আৰু অৰ্জুনৰ বিৰুদ্ধে ব্যূহবদ্ধ কৌৰৱ-সেনাৰ ফালে শ্ৰীকৃষ্ণৰ মনোযোগ টানিবলৈ ভূৰিশ্ৰৱাই ৰণক্ষেত্ৰত প্ৰযত্নপূৰ্বক ধৃষ্টকেতুৰ সৈতে যুদ্ধ আৰম্ভ কৰিলে। এইদৰে ক্ষত্ৰিয়ধৰ্মত অচল যুধিষ্ঠিৰে শ্রুতায়ুষক আক্রমণ কৰিলে।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, actions are framed by intention and duty: Yudhishthira acts as a kshatriya-king fulfilling battlefield responsibility, while Bhurishravas employs tactical distraction to shift Krishna’s attention—highlighting how strategy and dharma interact under the pressures of conflict.
Yudhishthira charges King Shrutayush. Simultaneously, Bhurishravas deliberately engages Dhrishtaketu in combat to divert Sri Krishna’s attention toward the Kaurava forces arranged in formation against Arjuna.