Shloka 56
Bhīṣma-nipāta-saṃvāda — Sañjaya’s Report of Bhīṣma’s Fall (भीष्मनिपातसंवादः)
घातयित्वा महावीर्य पितरं लोकधार्मिकम् | अगाधे सलिले मग्नां नावं दृष्टवेव पारगा:,संजय! आज जीवित रहनेपर भी हमलोगोंमें क्या सामर्थ्य है? जगत्के विख्यात धर्मात्मा महापराक्रमी पिता भीष्मको युद्धमें मरवाकर हम उसी प्रकार शोकमें डूब गये हैं, जैसे पार जानेकी इच्छावाले पथिक नावको अगाध जलनमें डूबी हुई देखकर दुःखी होते हैं
ghātayitvā mahāvīryaṃ pitaraṃ lokadhārmikam | agādhe salile magnāṃ nāvaṃ dṛṣṭveva pāragāḥ, sañjaya! āj jīvita rahanepar bhī hamalogoṃ meṃ kyā sāmarthya hai? jagat-ke vikhyāta dharmātmā mahāparākrāmī pitā bhīṣma-ko yuddha meṃ maravākar ham usī prakār śoka meṃ ḍūb gaye haiṃ, jaise pāra jāne-kī icchā-vāle pathik nāva-ko agādha jala meṃ ḍūbī huī dekhkar duḥkhī hote haiṃ
ধৃতৰাষ্ট্ৰ ক’লে—সঞ্জয়! জগতখ্যাত ধৰ্মাত্মা আৰু মহাপৰাক্ৰমী আমাৰ পিতা ভীষ্মক যুদ্ধত পতিত কৰাই আমি শোকত এনেকৈ নিমজ্জিত হৈছোঁ, যেন পাৰ হ’বলৈ ইচ্ছুক পথিক গভীৰ জলত ডুবি যোৱা নাও দেখি হতাশ হয়। আজি জীৱিত থাকিলেও আমাৰ মাজত কি সামৰ্থ্য অৱশিষ্ট আছে?
धृतराष्ट उवाच