Shloka 29
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
तब उन सभी महाथनुर्धरोंने एक साथ प्रयत्न करके तीखे अग्रभागवाले तीन-तीन बाणोंद्वारा युद्धकुशल पाण्डुपुत्र भीमके मर्मस्थानोंमें गहरी चोट पहुँचायी ।।
tataḥ sarve mahādhanurdharāḥ saha prayatnena tīkṣṇāgrabhāgaiḥ trīṃs-trīṃś ca bāṇaiḥ yuddhakuśalaṃ pāṇḍuputraṃ bhīmasenaṃ marmasthāneṣu gāḍhaṃ vyathayām āsuḥ | so ’tividdho maheṣvāso bhīmaseno na vivyathe | parvato vāridhārābhir varṣamāṇair ivāmbudaiḥ ||
তেতিয়া সেই সকলো মহাধনুৰ্ধৰে একেলগে প্ৰচেষ্টা কৰি যুদ্ধকুশলী পাণ্ডুপুত্ৰ ভীমৰ মর্মস্থানত তীক্ষ্ণাগ্ৰ তিনিটাকৈ বাণে গভীৰ আঘাত কৰিলে। তথাপি অতিশয় বিদ্ধ হ’লেও মহাধনুৰ্ধৰ ভীমসেন একেবাৰে বিচলিত নহ’ল; বৰষুণ ঢালি দিয়া মেঘৰ জলধাৰাতো পৰ্বত যেন অচল থাকে, তেনেকৈ তেওঁ স্থিৰ ৰ’ল।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under suffering: a warrior committed to his duty does not lose composure even when struck at vital points. Ethical strength is shown as inner steadiness—enduring pain without abandoning resolve.
A group of powerful archers coordinate their attack and pierce Bhīma with multiple sharp arrows aimed at vital spots. Despite being badly wounded, Bhīma remains unmoved, compared to a mountain enduring heavy rainfall from clouds.