Shloka 15
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
सर्वोपकरणोपेतं युक्तमश्वचिर्मनोजवै: । सचक्रोपस्करं श्रीमान् हेमभाण्डपरिष्कृतम्
sarvopakaraṇopetaṁ yuktam aśvacirmamanojavaiḥ | sacakropaskaraṁ śrīmān hemabhāṇḍapariṣkṛtam ||
সেই দীপ্তিমান ৰথখন সকলো ধৰণৰ যুদ্ধ-উপকৰণেৰে সম্পূৰ্ণ সজ্জিত আছিল। মনসম বেগবান অশ্বসমূহ তাত যোজিত আছিল; চকা আৰু আন প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীও সাজু আছিল। স্বৰ্ণজড়িত সজ-সামগ্ৰী আৰু স্বৰ্ণপাত্ৰেৰে অলংকৃত হৈ ৰথখন ৰাজস মহিমাৰে ঝলমল কৰিছিল। সিংহচিহ্নাঙ্কিত উচ্চ ধ্বজা উৰি থাকোঁতে, সেই পৰম পূজিত উত্তম ৰথত আৰূঢ় হৈ শ্ৰীমান ৰজা বভ্ৰুবাহনে ধৰ্ম আৰু মান-মৰ্যাদাৰ বিধান অনুসাৰে অৰ্জুনক সন্মুখীন হ’বলৈ আগবাঢ়িল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma through disciplined readiness: power and wealth (golden adornments, swift horses) are presented not for vanity but to meet a duty-bound confrontation with proper preparation and honor.
Vaiśampāyana describes a magnificently equipped chariot—fully prepared with war-gear and mind-swift horses—signaling that a royal warrior is about to advance to face Arjuna in the Aśvamedha-related episode.