Shloka 103
युद्धसंग्रहः
Kurukṣetra Campaign in Summary
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरो5भून्मनोहर: । कुछ लोग क्रीडा आदिमें आसक्त होकर दूसरे कार्योंकी ओर ध्यान नहीं देते थे
tathā kilakilāśabdair bhūdharo ’bhūn manoharaḥ |
এইদৰে ‘কিলকিলা’ ধ্বনি আৰু আনন্দৰ কোলাহলে প্ৰতিধ্বনিত হৈ সেই পৰ্বত অতিশয় মনোহৰ দেখা গৈছিল। কিছুমান লোক খেলাত আসক্ত হৈ অন্য কামলৈ মন নিদিলে; বহুতে হর্ষ-মদত উন্মত্ত হৈ উঠিছিল; কিছুমানে জঁপিয়াই-লাফাই উচ্চস্বৰে হুল্লোড় কৰি উল্লাসধ্বনি তুলিছিল। এই সকলো শব্দে গুঞ্জৰি উঠি সেই গিৰিপ্ৰদেশ পৰম ৰমণীয় হৈ উঠিল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily offers a vivid narrative image rather than a direct moral injunction: collective joy and play can become so absorbing that people neglect other duties. Implicitly, it points to the human tendency toward distraction in pleasure, a theme often balanced in the Mahābhārata by reminders of dharma and responsibility.
The scene describes a mountain area filled with festive noise—jubilant cries and loud commotion from people playing, jumping, shouting, and celebrating—making the mountain itself seem beautiful and enchanting due to the echoing sounds.