Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
ब्राह्मणी ब्राह्मणं कंचिज्ज्ञानविज्ञानपारगम् | दृष्टवा विविक्त आसीनं भार्या भर्तारमब्रवीत्,एक ब्राह्मण, जो ज्ञान-विज्ञानके पारगामी विद्वान् थे, एकान्त स्थानमें बैठे हुए थे, यह देखकर उनकी पत्नी ब्राह्मणी अपने उन पतिदेवके पास जाकर बोली--'प्राणनाथ! मैंने सुना है कि स्त्रियाँ पतिके कर्मानुसार प्राप्त हुए लोकोंको जाती हैं; किंतु आप तो कर्म छोड़कर बैठे हैं और मेरे प्रति कठोरताका बर्ताव करते हैं। आपको इस बातका पता नहीं है कि मैं अनन्यभावसे आपके ही आश्रित हूँ। ऐसी दशामें आप-जैसे पतिका आश्रय लेकर मैं किस लोकमें जाऊँगी? आपको पतिरूपमें पाकर मेरी क्या गति होगी”
vāyudeva uvāca | brāhmaṇī brāhmaṇaṁ kañcij jñāna-vijñāna-pāragam | dṛṣṭvā vivikte āsīnaṁ bhāryā bhartāram abravīt |
বায়ুদেৱে ক’লে—জ্ঞান আৰু বিজ্ঞানত পাৰদৰ্শী এজন ব্ৰাহ্মণ একান্তত একলা বহি আছিল। তাক দেখি ব্ৰাহ্মণী পত্নী স্বামীৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে—“প্ৰাণনাথ! মই শুনিছোঁ, স্ত্ৰীয়ে স্বামীৰ কৰ্মফলত লাভ কৰা লোকসমূহ প্ৰাপ্ত কৰে। কিন্তু আপুনি কৰ্ম ত্যাগ কৰি একান্তত বহি আছে আৰু মোৰ প্ৰতি কঠোৰ আচৰণ কৰে। আপুনি নাজানে নেকি যে মই অনন্যভাৱে কেৱল আপোনাৰেই আশ্ৰিতা? এনে অৱস্থাত আপোনাক স্বামী ৰূপে পাই মই কোন লোকলৈ যাম? মোৰ গতি কি হ’ব?”
वायुदेव उवाच
The verse frames an ethical tension between renunciation and responsibility: a householder’s spiritual pursuit should not become an excuse for neglecting duties toward one’s spouse. The wife appeals to the doctrine that a wife’s spiritual destiny is linked to her husband’s conduct, urging him to recognize his obligations and the moral consequences of abandoning action and compassion.
A learned Brahmin sits in seclusion, apparently withdrawing from action and behaving harshly toward his wife. Seeing this, the Brahmin woman approaches him and questions how she can attain a good destiny if he abandons prescribed duties, emphasizing her exclusive dependence on him as her refuge.