Shloka 19
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
वश्िद् विप्रस्तपोयुक्त: काश्यपो धर्मवित्तम: । आससाद द्विजं कंचिद् धर्माणामागतागमम्
vṛddho vipras tapoyuktaḥ kāśyapo dharmavittamaḥ | āsasāda dvijaṁ kañcid dharmāṇām āgatāgamam ||
প্ৰাচীন কালত তপস্যাৰে সমৃদ্ধ আৰু ধৰ্মজ্ঞানত শ্ৰেষ্ঠ কাশ্যপ নামৰ এজন বৃদ্ধ ব্ৰাহ্মণে ধৰ্মবিষয়ক আগম-পরম্পৰাৰ মর্ম সম্পূৰ্ণৰূপে জনা এজন দ্বিজ মুনিক সমীপ কৰিলে। তেওঁ ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ গূঢ় ৰহস্যত নিপুণ, ভূত-ভৱিষ্যৰ জ্ঞান-বিজ্ঞানত পাৰদৰ্শী, লোকতত্ত্বৰ অৰ্থ-বিচাৰত কুশল, সুখ-দুখৰ অৰ্থ অনুধাৱনকাৰী, জন্ম-মৃত্যুৰ তত্ত্বজ্ঞ আৰু পাপ-পুণ্যৰ বিবেকী আছিল।
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma is best understood through disciplined inquiry: a sincere practitioner (tapas-yukta) approaches an authoritative knower of tradition (āgata-āgama) to learn the subtle principles that govern right conduct and the moral consequences of actions.
The verse sets the scene: the elder Brahmin Kāśyapa, renowned for austerity and knowledge of dharma, goes to meet a learned twice-born sage who is portrayed as an expert in the transmitted teachings on dharma, preparing for a dialogue or instruction.