Shloka 233
धृतराष्ट्र-सत्कारः तथा श्राद्ध-दाने नियमनम् | Honoring Dhṛtarāṣṭra and Regulating Śrāddha-Gifts
यां प्रीतिं पाण्डुपुत्रेभ्य:ः सदावाप नराधिप: । राजा धृतराष्ट्रको सदा पाण्डवोंके बर्तावसे जितनी प्रसन्नता होती थी, उतनी उत्कृष्ट प्रीति उन्हें अपने पुत्रोंसे भी कभी प्राप्त नहीं हुई थी
yāṁ prītiṁ pāṇḍuputrebhyaḥ sadāvāpa narādhipaḥ | rājā dhṛtarāṣṭrako sadā pāṇḍavonke bartāvase jitanī prasannatā hotī thī, utanī utkṛṣṭa prīti unheṁ apane putroṁse bhī kabhī prāpta nahīṁ huī thī |
বৈশম্পায়ন ক’লে— নরাধিপ ধৃতৰাষ্ট্ৰে পাণ্ডুপুত্ৰসকলৰ পৰা যি স্থিৰ আনন্দ আৰু উৎকৃষ্ট প্ৰীতি সদায় পাইছিল, তেনে পৰম প্ৰীতি তেওঁ নিজৰ পুত্ৰসকলৰ পৰাও কেতিয়াও লাভ কৰা নাছিল।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True affection and inner satisfaction arise from dharmic conduct and respectful behavior; such virtue can create deeper bonds than biological relationship alone.
Vaiśampāyana describes Dhṛtarāṣṭra’s experience: the Pāṇḍavas’ consistent, respectful treatment gave him a joy and sense of cherished regard that he never felt to the same degree from his own sons.