Shloka 42
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
भरद्वाज बोले--जैसे उत्पन्न हुए मृगका सींग उसके बढ़नेके साथ-साथ बढ़ता रहता है, उसी प्रकार मनुष्यकी तृष्णा सदा बढ़ती ही रहती है, उसकी कोई सीमा नहीं है ।।
Gautama uvāca: na talloke dravyam asti yal lokaṁ pratipūrayet | samudrakalpaḥ puruṣo na kadācana pūryate ||
গৌতমে ক’লে—এই জগতত এনে কোনো ধন বা বস্তু নাই যিয়ে মানুহৰ তৃষ্ণা সম্পূৰ্ণ তৃপ্ত কৰিব পাৰে। মানুহ সাগৰৰ দৰে—সেয়া কেতিয়াও পূৰ্ণ নহয়; আকাঙ্ক্ষা সদায় বাঢ়ি যায়, তাৰ কোনো সীমা নাই।
गौतम उवाच
Educational Q&A
No amount of wealth or worldly objects can finally satisfy craving; desire is inherently expansive, so ethical life requires restraint and contentment rather than chasing endless acquisition.
Gautama delivers a didactic statement, using the ocean as a metaphor to explain that human longing cannot be ‘filled’ by external possessions, reinforcing a moral lesson on limiting desire.