Shloka 32
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
जिन्होंने पुण्य तीर्थोमें गोता लगानेके लिये श्रम--प्रयत्न किया है
bhīṣma uvāca | ye puṇya-tīrtheṣu nimajjanārthaṃ śrama-prayatnaṃ kṛtavantaḥ, veda-mantroccāraṇa-pūrvakam anekān yajñān anuṣṭhāya avabhṛtha-snānaṃ kṛtavantaḥ; ye krodha-rahitāś cañcalatā-rahitāḥ kṣamāśīlā mano-nigrahavantaḥ jitendriyāḥ sarva-bhūta-hitaiṣiṇaś ca, tān eva brāhmaṇān śrāddhe nimantrayitavyān || eteṣu dattam akṣayyam ete vai paṅkti-pāvanāḥ | ime pare mahā-bhāgā vijñeyāḥ paṅkti-pāvanāḥ ||
ভীষ্মে ক’লে—যিসকলে পুণ্য তীৰ্থত স্নান কৰিবলৈ শ্ৰম আৰু প্ৰচেষ্টা কৰিছে, যিসকলে বৈদিক মন্ত্ৰোচ্চাৰণ-পূৰ্বক বহু যজ্ঞ সম্পাদন কৰি অৱভৃথ-স্নানেৰে সমাপ্তি কৰিছে; যিসকল ক্ৰোধ-ৰহিত, চঞ্চলতা-ৰহিত, ক্ষমাশীল, মন-সংযমী, জিতেন্দ্ৰিয় আৰু সকলো প্ৰাণীৰ হিতৈষী—শ্ৰাদ্ধত সেই ব্রাহ্মণসকলকেই নিমন্ত্ৰণ কৰা উচিত। তেনে লোকক দিয়া দান অক্ষয় হয়, কিয়নো তেওঁলোক পংক্তিপাৱন—ভোজন-পংক্তিক পবিত্ৰ কৰে। এইসকলৰ বাহিৰেও আন বহু মহাভাগ্যবান পংক্তিপাৱন ব্রাহ্মণ আছে; তেওঁলোককো এইদৰে যোগ্য বুলি চিনিব লাগে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
In śrāddha, the worthiness of invitees matters: those who combine Vedic-ritual accomplishment with ethical virtues—non-anger, steadiness, forgiveness, self-restraint, sense-control, and universal benevolence—make the offering ‘akṣayya’ (inexhaustible in merit) and are called paṅkti-pāvanas, purifying the entire dining line.
Bhishma is instructing (as a dharma-teacher) on the proper conduct of śrāddha rites, specifically identifying the kinds of Brahmins who should be invited and explaining why gifts to them yield enduring spiritual results.