Shloka 14
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
श्रेष्ठ पुरुष ब्राह्मणका शूद्र-कन्याके गर्भसे संतान उत्पन्न करना अच्छा नहीं मानते। शूद्राके गर्भसे संतान उत्पन्न करनेवाला ब्राह्मण प्रायश्चित्तका भागी होता है ।।
triṁśadvarṣo daśavarṣāṁ bhāryāṁ vindeta nāgnikām | ekaviṁśativarṣo vā saptavarṣām avāpnuyāt ||
ভীষ্মে ক’লে—শ্ৰেষ্ঠজনৰ মতে ব্ৰাহ্মণে শূদ্ৰ-কন্যাৰ গৰ্ভত সন্তান জন্ম দিয়া প্ৰশস্ত নহয়; শূদ্ৰাত সন্তান জন্ম দিয়া ব্ৰাহ্মণ প্ৰায়শ্চিত্তৰ ভাগী হয়। ত্ৰিশ বছৰীয়া পুৰুষে এতিয়াও ঋতুমতী নোহোৱা দহ বছৰীয়া কন্যাক স্ত্রীৰূপে গ্ৰহণ কৰিব; অথবা একুশ বছৰীয়া পুৰুষে সাত বছৰীয়া কন্যাক বিবাহত লাভ কৰিব।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
It presents a normative rule (as Bhishma’s instruction on dharma) about socially sanctioned ages for marriage, specifying a man’s age and a very young bride’s age, with the condition that the girl is pre-menarchal.
In Anushasana Parva, Bhishma is delivering extended teachings on dharma to Yudhishthira; this verse occurs within that instructional setting as a prescriptive statement about marriage practice.