Shloka 26
Vivāha-dharma: Kanyā-pradāna, Śulka, and Pāṇigrahaṇa-niṣṭhā (अनुशासन पर्व, अध्याय ४४)
अमरोअस्मीति यद्बुद्धिं समास्थाय प्रवर्तसे । मावमंस्था न तपसा नसाध्यं नाम किंचन
amaro ’smīti yad-buddhiṁ samāsthāya pravartase | māvamamsthā na tapasā na sādhyaṁ nāma kiñcana ||
বিপুলে ক’লে—‘মই অমৰ’ এই বুদ্ধিৰ আশ্ৰয় লৈ যদি তুমি স্বেচ্ছাচাৰত প্ৰবৃত্ত হওঁ, তেন্তে মোৰ সতৰ্কবাণী: কোনো তপস্বীক অপমান নকৰিবা; কিয়নো তপস্যাৰে অসাধ্য বুলি একো নাই—সত্য তপস্বীয়ে অমৰ বুলি গৰ্ব কৰা সকলকো নিপাত কৰিব পাৰে।
विपुल उवाच
Educational Q&A
Arrogance based on presumed invulnerability (‘I am immortal’) leads to adharma. One must not disrespect ascetics, because tapas is portrayed as a real moral-spiritual force capable of achieving what seems impossible and of punishing wrongdoing.
Vipula admonishes someone who is behaving recklessly under the belief of being beyond death. He cautions that insulting a tapasvin is dangerous, emphasizing that ascetic power can overcome even those who consider themselves immortal.