Shloka 43
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
प्रीतश्च भगवान् ज्ञानं ददौ मम भवान्तकम् | “तत्पश्चात् वहाँ सांख्यके आचार्य देवसम्मानित कपिलने कहा--“मैंने भी अनेक जन्मोंतक भक्तिभावसे भगवान् शंकरकी आराधना की थी। इससे प्रसन्न होकर भगवानने मुझे भवभयनाशक ज्ञान प्रदान किया था”
prītaś ca bhagavān jñānaṃ dadau mama bhavāntakam | tatpaścāt sa vai sāṅkhyake ācāryaḥ devasammānitaḥ kapila uvāca— mayāpi anekajanmāntaraṃ bhaktibhāvena bhagavataḥ śaṅkarasya ārādhanā kṛtā | tena prasannaḥ bhagavān me bhavabhayanāśakaṃ jñānaṃ pradadau | sāvarṇasya manoḥ sarge saptarṣiś ca bhaviṣyati | vedānāṃ ca sa vai vaktā kuruvaṃśakaraḥ tathā ||
বৈশম্পায়নে ক’লে— প্ৰসন্ন হৈ ভগৱানে মোক ভবভয়-নাশক জ্ঞান দান কৰিলে। তাৰ পাছত দেৱসম্মানিত সাংখ্যাচাৰ্য কপিলে ক’লে— “ময়ো বহু জন্ম ধৰি ভক্তিভাৱে ভগৱান শংকৰক আৰাধনা কৰিছিলোঁ। সন্তুষ্ট হৈ ভগৱানে মোক সংসাৰভয়-ধ্বংসকাৰী জ্ঞান প্ৰদান কৰিছিল। সাবৰ্ণ মনুৰ সৃষ্টিচক্ৰত সি সপ্তৰ্ষিসকলৰ মাজত হ’ব; সি বেদৰ বক্তা আৰু কুরু-বংশৰ প্ৰৱৰ্তকো হ’ব।”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Devotion (bhakti) to Śaṅkara culminates in liberating knowledge (jñāna) that destroys fear of saṃsāra; spiritual authority is grounded in both practice (worship across lives) and realized insight.
Vaiśampāyana reports that the Lord granted him fear-destroying knowledge; then Kapila, the revered Sāṅkhya teacher, recounts his own long devotion to Śiva and the resulting gift of liberating knowledge, along with a prophetic note about roles in Sāvarṇa Manu’s era (as a saptarṣi and Vedic teacher connected with the Kuru line).