Shloka 151
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
अभिराम: सुरगणो विराम: सर्वसाधन: । ललाटाक्षो विश्वदेवो हरिणो ब्रह्म॒वर्चस:
abhirāmaḥ suragaṇo virāmaḥ sarvasādhanaḥ | lalāṭākṣo viśvadevo hariṇo brahmavarcasaḥ ||
বায়ুদেৱে ক’লে—তেওঁ অভিৰাম, আনন্দদায়ক; সুৰগণ, দেৱসমূহৰ স্বৰূপ; বিৰাম, সকলো ক্ৰিয়াৰ নিবৃত্তিকাৰী; সৰ্বসাধন, সকলো সাধনমাৰ্গে লাভ্য। তেওঁ ললাটাক্ষ—ললাটত তৃতীয় নয়নধাৰী; বিশ্বদেৱ—সমগ্ৰ বিশ্বত ব্যাপ্ত দিৱ্য উপস্থিতি; হৰিণ—মৃগৰূপে প্ৰকাশিত; আৰু ব্ৰহ্মবৰ্চস—ব্ৰহ্মতেজে দীপ্তিমান।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent recognition of the Divine through many names and attributes: the same supreme reality can be approached as joy-giving, all-pervading, the goal of every discipline, and as the awe-inspiring third-eyed lord—encouraging inclusive devotion and steadiness in dharma.
Vāyu-deva is reciting a sequence of divine epithets as part of a praise-context, enumerating names that describe the deity’s cosmic nature, ascetic accessibility, and iconic features (like the third eye), thereby intensifying the devotional and ethical atmosphere of the discourse.