निश्चक्राम पुरात् तस्माद् यथा देवपतिस्तथा । आससाद कुरुक्षेत्रे ततः शान्तनवं नृप:,वे देवराज इन्द्रकी भाँति अपनी राजधानीसे बाहर निकले और यथासमय कुरुक्षेत्रमें शान्तनुनन्दन भीष्मजीके पास जा पहुँचे
vaiśampāyana uvāca |
niścakrāma purāt tasmād yathā devapatistathā |
āsasāda kurukṣetre tataḥ śāntanavaṁ nṛpaḥ ||
বৈশম্পায়নে ক’লে—তাৰ পাছত নৃপ সেই নগৰৰ পৰা দেবপতি ইন্দ্ৰৰ দৰে বাহিৰ হ’ল; আৰু যথাসময়ে কুরুক্ষেত্ৰত উপস্থিত হৈ শান্তনুনন্দন ভীষ্মৰ ওচৰলৈ গৈ পালে।
वैशम्पायन उवाच
A ruler should act with resolve and humility, seeking guidance from a venerable authority rooted in dharma; the comparison to Indra highlights dignified, duty-bound leadership.
The king departs from his capital and travels to Kurukṣetra, where he approaches Bhīṣma (Śāntanu’s son), setting the stage for receiving instruction and counsel.