Shloka 5
मुहूर्तमिव च ध्यात्वा व्यास: सत्यवतीसुतः । नृपं शयानं गाड़ेयमिदमाह वचस्तदा,तब दो घड़ीतक ध्यान करनेके पश्चात् सत्यवती-नन्दन व्यासने वहाँ सोये हुए गंगानन्दन महाराज भीष्मजीसे इस प्रकार कहा--
muhūrtam iva ca dhyātvā vyāsaḥ satyavatīsutaḥ | nṛpaṃ śayānaṃ gāṅgeyam idam āha vacas tadā ||
বৈশম্পায়নে ক’লে— কিছুক্ষণ ধ্যান কৰি সত্যৱতীপুত্ৰ ব্যাসে তেতিয়া শৰশয্যাত শায়িত গঙ্গাপুত্ৰ ভীষ্ম ৰজাক এই বাক্য ক’লে।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse models ethical pedagogy: before giving counsel on dharma, the teacher pauses to reflect. The narrative emphasizes that instruction should arise from deliberation, not impulse.
Vaiśampāyana narrates that Vyāsa, after a brief contemplation, speaks to Bhīṣma (the Gaṅgā-born king) who is lying down, introducing the forthcoming discourse.