Shloka 283
कीर्तयन् प्रयत: सर्वान् सर्वपापै: प्रमुच्यते । इसी प्रकार नन्दीश्वर
kīrtayan prayataḥ sarvān sarvapāpaiḥ pramucyate |
ভীষ্মে ক’লে—“যি ব্যক্তি সংযমসহ শুদ্ধভাৱে এই সকলো নাম কীৰ্তন কৰে, সি সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়। এইদৰে নন্দীশ্বৰ, মহাকায়, গ্ৰামণী, বৃষভধ্বজ; সমগ্ৰ লোকৰ নাথ গণেশ—বিনায়ক—আৰু সৌম্যগণ, ৰুদ্ৰগণ, যোগগণ, ভূতগণ; নক্ষত্ৰ, নদীসমূহ, আকাশ; পক্ষিৰাজ গৰুড়; পৃথিৱীত তপস্যাৰে সিদ্ধ মহাত্মাসকল; স্থাৱৰ-জংগম; হিমালয় আৰু সকলো পৰ্বত; চাৰিও সমুদ্ৰ; শংকৰসম পৰাক্ৰমী তেওঁৰ অনুচৰগণ; আৰু বিষ্ণু, জিষ্ণু, স্কন্দ আৰু অম্বিকা—ইহঁতৰ নাম শুদ্ধহৃদয়ে কীৰ্তন কৰিলে সকলো পাপ ক্ষয় হয়।”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Disciplined and sincere recitation of sacred names (nāma-kīrtana) is presented as a powerful means of moral and spiritual purification, capable of removing sin when done with a pure intention.
Bhīṣma is instructing on religious practice and expiation: he lists divine beings, Śiva’s hosts, cosmic elements, and revered figures, stating that chanting their names with purity frees a person from all sins.