Shloka 47
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
दृष्ट: पश्येदहरह: संश्रित: प्रतिसंश्रयेत् । अर्चितश्षार्चयेन्नित्यं स देवो द्विजसत्तमा:
dṛṣṭaḥ paśyed aharahaḥ saṁśritaḥ pratisaṁśrayet | arcitaś cārcayen nityaṁ sa devo dvijasattama ||
হে দ্বিজসত্তম! যিয়ে প্ৰতিদিন তেওঁৰ দৰ্শন কৰে, তেওঁও তাৰ প্ৰতি কৃপাদৃষ্টি কৰে; যিয়ে তেওঁৰ আশ্ৰয় লয়, তাৰ হৃদয়ত তেওঁও আশ্ৰয় লয়; আৰু যিয়ে তেওঁৰ পূজা কৰে, তাক তেওঁ নিত্য পূজ্য বুলি গণি সন্মানিত কৰে।
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reciprocal grace: consistent daily remembrance/vision, taking refuge, and worship of the Lord are met with the Lord’s compassionate regard, inner support, and honoring of the devotee—encouraging steady bhakti and surrender as a dharmic path.
Īśvara addresses a brahmin (dvijasattama), explaining how the divine responds to different modes of approach—seeing, seeking refuge, and worship—by mirroring and fulfilling them through grace, indwelling support, and honor.