Shloka 52
Adhyāya 152 — Bhīṣma’s Authorization for Yudhiṣṭhira’s Return to the Capital (नगरप्रवेशानुज्ञा)
ब्राह्मणान् दुर्बलानाथान् दीनान्धकृपणांस्तथा । बिभर्त्यन्नेन या नारी सा पतिव्रतभागिनी
brāhmaṇān durbalānāthān dīnāndhakṛpaṇāṁs tathā | bibharty annena yā nārī sā pativratabhāginī ||
যি নাৰী অন্ন দান কৰি ব্ৰাহ্মণ, দুৰ্বল, অনাথ, দীন, অন্ধ আৰু কৃপণ-দৰিদ্ৰসকলক পোহপাল দিয়ে, সেয়েই পতিব্ৰতা-ধৰ্মৰ পুণ্যত অংশীদাৰ। উত্তম গুণেৰে ভূষিতা হৈ যি সদায় শাহু-শ্বশুৰৰ চৰণসেৱাত নিবিষ্ট থাকে আৰু মাতৃ-পিতৃৰ প্ৰতিো নিত্য শ্ৰেষ্ঠ ভক্তিভাৱ ৰাখে, তাক তপস্যাৰূপ ধনেৰে সমৃদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হয়; আৰু যি অন্নদানেৰে অসহায়ক ধাৰে, সেয়ে পতিব্ৰত-ধৰ্মৰ ফল লাভ কৰে।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Pativratā-dharma is expressed through compassionate household action: feeding and sustaining Brahmanas and vulnerable people is counted as a direct share in the merit of wifely virtue.
Śrīmaheśvara is instructing about the marks and fruits of an ideal wife’s dharma, highlighting that providing food to the needy is a concrete, meritorious practice aligned with pativratā conduct.