Shloka 34
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
उमोवाच (एषां यायावराणां तु धर्ममिच्छामि मानद । कृपया परया<<विष्टस्तन्मे ब्रूहि महेश्वर ।।
śrīmaheśvara uvāca |
dharmaṃ yāyāvarāṇāṃ tvaṃ śṛṇu bhāmini tatparā ||
vratopavāsaśuddhāṅgās tīrthasnānaparāyaṇāḥ ||
dhṛtimantaḥ kṣamāyuktāḥ satyavrataparāyaṇāḥ ||
pakṣamāsopavāsaiś ca karśitā dharmadarśinaḥ ||
varṣāśītātapair eva kurvantaḥ paramaṃ tapaḥ ||
kālayogena gacchanti śakralokaṃ śucismite ||
উমাই ক’লে—মানদ মহেশ্বৰ! মই যাযাবৰসকলৰ ধৰ্ম শুনিব বিচাৰোঁ; কৃপা কৰি মোক কওক। শ্ৰীমহেশ্বৰে ক’লে—ভামিনি! মনোযোগে যাযাবৰসকলৰ ধৰ্ম শুনা। ব্ৰত আৰু উপবাসে তেওঁলোকৰ দেহ শুদ্ধ হয়, আৰু তেওঁলোক তীৰ্থস্নানত পৰায়ণ থাকে। ধৈৰ্য আৰু ক্ষমাৰে যুক্ত, সত্যব্ৰতত স্থিৰ, পখৱাৰ-পখৱাৰ আৰু মাহ-মাহ উপবাসে তেওঁলোক কৃশ হয়; তথাপি তেওঁলোকৰ দৃষ্টি ধৰ্মতেই স্থিৰ থাকে। বৰষুণ, শীত আৰু তাপ সহি তেওঁলোকে পৰম তপস্যা কৰে; আৰু কালবিধানত, হে শুচিস্মিতে, তেওঁলোকে শক্ৰলোক লাভ কৰে।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The dharma of wandering ascetics is defined by disciplined vows and fasting, devotion to sacred bathing, truthfulness, patience, and endurance of hardship; such sustained self-restraint is presented as a path to purified conduct and a meritorious afterlife.
Umā asks Maheśvara to explain the practices of different forest-ascetic groups; in this verse he begins describing the yāyāvaras, listing their austerities and virtues and stating that, when their destined time arrives, they attain Śakra’s heaven.