Shloka 30
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
चारों वेदोंमें निष्णात होना और सब जीवोंके प्रति सरलताका बर्ताव करना--ये दोनों एक समान समझे जाते हैं अथवा सरलताका ही महत्त्व अधिक माना जाता है ।।
ārjavaṃ dharmam ity āhur adharmaḥ jihma ucyate | ārjaveneha saṃyukto naro dharmeṇa yujyate ||
মহাদেৱে উপদেশ দিলে—আৰ্জৱ (সৰলতা/নিষ্ঠা)কেই ধৰ্ম বোলা হয়, আৰু জিহ্মতা (কুটিলতা)ক অধৰ্ম কোৱা হয়। যি মানুহ ইয়াত আৰ্জৱে যুক্ত হয়, সেয়াই সত্যই ধৰ্মৰ সৈতে যুক্ত হৈ ধৰ্মফলৰ অংশী হয়। চাৰিওটা বেদৰ পাণ্ডিত্যও এই অন্তঃশুদ্ধিৰ সমান—কেতিয়াবা তাতকৈও কম—বুলি মানা হৈছে।
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Dharma is identified with ārjava—straightforward, honest, non-deceptive conduct—whereas crookedness (jihmatā) is adharma. Ethical integrity is presented as a decisive marker of righteousness, even outweighing mere scholarly attainment.
Śrī Maheśvara is instructing the listener within the Anuśāsana Parva’s didactic setting, defining dharma through character and behavior: the truly dhārmic person is one who lives with simplicity and sincerity and thereby becomes entitled to dharma’s results.