Shloka 130
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
स्वयंप्रभाभिनरिीभिर्विमानस्थो महीयते
svayaṃprabhābhinārībhiḥ vimānastho mahīyate | nānāmadhurabhāṣābhiḥ nānārātibhir eva ca ||
ভীষ্মে ক’লে—তেওঁ দিব্য বিমানত আসীন হৈ, নিজৰেই প্ৰভাৰে দীপ্তিমান দিৱ্য নাৰীসকলৰ দ্বাৰা সন্মানিত হয়; তেওঁলোকে নানাবিধ মধুৰ বাক্য আৰু বিভিন্ন ৰতি-ৱিনোদেৰে তেওঁৰ সেৱা-সত্কাৰ কৰে।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional idea of karma-phala: meritorious conduct is portrayed as yielding honor and refined enjoyments in higher realms, symbolized by a celestial vimāna and radiant attendants.
Bhīṣma describes a person (previously discussed in the chapter) being exalted in a heavenly vimāna, attended and honored by self-radiant divine maidens who charm him with sweet speech and varied pleasures.