Shloka 1203
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
सर्वकामगमे दिव्ये कल्पायुतशतं समा: । वह भोगसे सम्पन्न हो अपने तेजसे निर्मल सूर्यकी भाँति प्रकाशित होता है और सुन्दर कान्तिवाली
sarvakāmagame divye kalpāyutaśataṃ samāḥ |
ভীষ্মে ক’লে—সৰ্ব কামনা পূৰণকাৰী সেই মনোহৰ দিব্য বিমানে সেই পুণ্যাত্মা পুৰুষ ভোগসম্পন্ন হৈ নিজৰ তেজে নিৰ্মল সূৰ্যৰ দৰে প্ৰকাশিত হয়। দিব্য বস্ত্ৰ-আভৰণে বিভূষিতা, সূৰ্যসম প্ৰভাময় সুকুমাৰী দেৱাঙ্গনাসকলে সেই বিমানে আসীন হৈ লক্ষ লক্ষ কল্পবছৰলৈকে তাক ৰমায়।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents a karmic-ethical principle: extraordinary pleasures and honors in heavenly realms arise as results of puṇya (merit) and tejas (spiritual radiance). Enjoyment is depicted as a consequence of righteous conduct, not as an independent goal.
Bhishma describes a virtuous man ascending to a divine vimāna that fulfills all desires. Shining celestial maidens, adorned with divine attire and ornaments, entertain him for immense cosmic durations measured in kalpas.