अध्याय ५७ — राजोपरिचरवसोः धर्मोपदेशः, सत्यवत्याः उत्पत्तिः, व्यासजन्म च
Adhyāya 57: Indra’s Counsel to King Vasu; Origin of Satyavatī; Birth of Vyāsa
न शक््यं परिसंख्यातुं ये दीप्तं पावकं॑ गता: । त्रिशीर्षा: सप्तशीर्षाशक्षु दशशीर्षास्तथापरे,योजनायामविस्तारा द्वियोजनसमायता: । कामरूपा: कामबला दीप्तानलविषोल्बणा: उनकी लम्बाई-चौड़ाई एक-एक, दो-दो योजनतककी थी। वे इच्छानुसार रूप धारण करनेवाले तथा इच्छानुरूप बल-पराक्रमसे सम्पन्न थे। वे सब-के-सब धधकती हुई आगके समान भयंकर विषसे भरे थे। माताके शापरूपी ब्रह्मदण्डसे पीड़ित होनेके कारण वे उस महासत्रमें जलकर भस्म हो गये
na śakyaṃ parisaṅkhyātuṃ ye dīptaṃ pāvakaṃ gatāḥ | triśīrṣāḥ saptaśīrṣāś ca daśaśīrṣās tathāpare | yojanāyāma-vistārā dvi-yojana-samāyatāḥ | kāmarūpāḥ kāmabalā dīptānala-viṣolbaṇāḥ ||
শৌনকে ক’লে— যিসকলে প্ৰজ্বলিত অগ্নিত প্ৰৱেশ কৰিলে, তেওঁলোকৰ সংখ্যা গণনা কৰা অসম্ভৱ। কিছুমান ত্ৰিশিৰা, কিছুমান সপ্তশিৰা, আৰু আন কিছুমান দশশিৰা আছিল। তেওঁলোকৰ বিস্তাৰ এক যোজন, আৰু পৰিমাপ দুই যোজনলৈকে। ইচ্ছামতে ৰূপ ধাৰণ কৰিব পৰা, ইচ্ছানুৰূপ বল-পরাক্ৰমে সমৃদ্ধ; জ্বলি উঠা অগ্নিশিখাৰ দৰে ভয়ংকৰ, ঘোৰ বিষে পৰিপূৰ্ণ। মাতৃশাপৰূপ ব্ৰহ্মদণ্ডে পীড়িত হৈ তেওঁলোক সেই মহাসত্ৰত দগ্ধ হৈ ভস্মীভূত হ’ল।
शौनक उवाच
The verse underscores the inevitability of consequences: overwhelming power, size, and supernatural abilities cannot shield beings from the moral force of a curse and the retributive momentum of adharma. It also highlights the terrifying potency of ritual action when driven by punitive intent.
Śaunaka describes the serpent-sacrifice scene in which countless nāgas—some with multiple heads and immense bodies—enter the blazing sacrificial fire and are consumed. Their destruction is linked to their mother’s curse, portrayed as an irresistible brahmanical punishment operating through the ritual.