Shloka 4
Vālakhilya-Tapas and the Birth of Garuḍa (वालखिल्यतपः-गरुडोत्पत्तिः)
विचित्रफलपुष्पाभिववनराजिभिरावृतम् । भवनैरावृतं रम्यैस्तथा पद्माकरैरपि,विचित्र फूलों और फलोंसे भरी हुई वनश्रेणियाँ उस दिव्य वनको घेरे हुए थीं। वह वन बहुत-से रमणीय भवनों और कमलयुक्त सरोवरोंसे आवृत था
vicitra-phala-puṣpābhivana-rājibhir āvṛtam | bhavanair āvṛtaṁ ramyais tathā padmākarair api ||
ভীষ্মে ক’লে—বিচিত্ৰ ফল-পুষ্পে ভৰা বনশ্ৰেণীয়ে সেই দিব্য বনখন চাৰিওফালে ঘেৰি ৰাখিছিল। বহু মনোৰম ভৱন আৰু পদ্মভৰা সৰোবৰেদ্বাৰা ই সৰ্বদিশে অলংকৃত আছিল—ধৰ্মময়, স্বৰ্গসদৃশ, মঙ্গল-সমৃদ্ধিৰ আবহত দৃশ্যখন যেন সুস্থিৰভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল।
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse uses an idealized landscape—fruitful forests, pleasant dwellings, lotus lakes—to signal a dharmic order where beauty, abundance, and harmony arise from auspicious conditions; it sets a moral tone that righteous realms are marked by prosperity and serenity.
Bhīṣma is describing a wondrous woodland scene: it is ringed by forest tracts laden with flowers and fruits and is further surrounded by charming buildings and lotus-filled waters, establishing the setting’s splendor and sanctity.