द्रौपदी-स्वयंवर-प्रारम्भः
Commencement of Draupadī’s Svayaṃvara
यस्मादसदृश: शाप: प्रयुक्तोडयं मयि त्वया । तस्मात् त्वत्त: प्रवर्तिष्ये खादितुं पुरुषानहम्,“चूँकि तुमने मुझे यह सर्वथा अयोग्य शाप दिया है, अतः अब मैं तुम्हींसे मनुष्योंका भक्षण आरम्भ करूँगा”
yasmād asadṛśaḥ śāpaḥ prayukto ’yaṃ mayi tvayā | tasmāt tvattaḥ pravartiṣye khādituṃ puruṣān aham ||
“যিহেতু তুমি মোৰ ওপৰত একেবাৰে অযোচিত শাপ প্ৰয়োগ কৰিলা, সেয়ে মই এতিয়া মানুহ ভক্ষণ আৰম্ভ কৰিম—প্ৰথমে তোমাৰ পৰা।”
ब्राह्मण उवाच
The verse highlights the ethical danger of an unjust or disproportionate curse: wrongful speech and misuse of spiritual authority can provoke destructive retaliation, escalating harm beyond the original fault.
A Brahmin, feeling he has been cursed unfairly, declares that he will retaliate by beginning to devour humans—starting with the very person who cursed him—signaling a turn from grievance to violent, adharma-driven vengeance.