Shloka 10
Ādi Parva, Adhyāya 147 — Kanyā-paridevita
The daughter’s lament on lineage and protection
इदं शरणमाग्नेयं मदर्थमिति मे मति: । पुरोचनेन विहितं धार्तराष्ट्स्य शासनात्,“यह घर आग भड़कानेवाले पदार्थोंसे बना है। हमारा विश्वास है कि दुर्योधनके आदेशसे पुरोचनने हमारे लिये ही इसे बनवाया है
idam śaraṇam āgneyam madartham iti me matiḥ | purocanena vihitaṃ dhārtarāṣṭrasya śāsanāt |
বৈশম্পায়নে ক’লে—মোৰ মতে এই আশ্ৰয়গৃহ অগ্নি জ্বলাই তোলা বস্তুৰে গঢ়া, আৰু আমাৰ বিনাশৰ বাবেই উদ্দেশ্য কৰা। ধৃতৰাষ্ট্ৰপুত্ৰ (দুৰ্যোধন)-ৰ আদেশত পুরোচনে বিশেষকৈ আমাৰ বাবেই এইটো নিৰ্মাণ কৰাইছে বুলি মই বিশ্বাস কৰোঁ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of deceit and premeditated violence: adharma often operates through hidden schemes, so discernment and vigilance are necessary to protect life and uphold dharma.
A suspicious dwelling is identified as highly inflammable, and the speaker concludes it was deliberately built as a trap—constructed by Purocana under Duryodhana’s orders—to burn the intended occupants.