Shloka 29
Ādi Parva, Adhyāya 115 — Mādri’s request; invocation of the Aśvins; birth and naming of the Pāṇḍavas
वाताश्ष प्रववुश्चापि दिग्दाहश्वाभवत् तदा । ततस्तु भीतवद् राजा धृतराष्ट्रोडब्रवीदिदम्,बड़े जोरकी आँधी चलने लगी। सम्पूर्ण दिशाओंमें दाह-सा होने लगा। राजन्! तब राजा धुृतराष्ट्र भयभीत-से हो उठे और बहुत-से ब्राह्मणोंको, भीष्मजी और विदुरजीको, दूसरे-दूसरे सुहृदों तथा समस्त कुरुवंशियोंको अपने समीप बुलवाकर उनसे इस प्रकार बोले --
Vātāś ca pravavuś cāpi digdāhaś cābhavat tadā | tatas tu bhītavad rājā Dhṛtarāṣṭro ’bravīd idam ||
তেতিয়া প্ৰবল বতাহ বলিবলৈ ধৰিলে আৰু দিশবোৰ যেন দহি উঠাৰ দৰে লাগিল। এই অশুভ লক্ষণ দেখি ভীত হৈ ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰে এইদৰে ক’লে—বহু ব্ৰাহ্মণক, ভীষ্ম আৰু বিদুৰক, আন সুহৃদসকলক আৰু সকলো কুৰুক ওচৰলৈ মাতি।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When ominous disturbances appear, a ruler should not act impulsively; he should seek wise counsel and reflect on whether adharma within the polity is inviting disaster. The verse sets a moral tone: cosmic disorder mirrors ethical disorder.
A sudden, frightening natural upheaval—violent winds and a fiery appearance in all directions—occurs. Alarmed, Dhṛtarāṣṭra prepares to speak, gathering advisers and elders, indicating that the court is about to interpret these portents and respond.