Shloka 32
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
साप दुर्वाससो विद्यां देवहूतीं प्रतोषितात् । तस्या वीर्यपरीक्षार्थमाजुहाव रविं शुचि: ॥ ३२ ॥
sāpa durvāsaso vidyāṁ deva-hūtīṁ pratoṣitāt tasyā vīrya-parīkṣārtham ājuhāva raviṁ śuciḥ
পৃথাই মহর্ষি দুর্বাসাৰ সেবা কৰি তেওঁক সন্তুষ্ট কৰিলে; সেয়ে তাই ‘দেৱহূতী’ নামৰ এক বিদ্যা লাভ কৰিলে, যাৰ দ্বাৰা যি দেৱতাক আহ্বান কৰে সি তৎক্ষণাৎ উপস্থিত হয়। সেই বিদ্যাৰ শক্তি পৰীক্ষা কৰিবলৈ পুণ্যৱতী কুন্তীয়ে তৎক্ষণাৎ সূৰ্যদেৱক আহ্বান কৰিলে।
FAQs
This verse shows that a mantra bestowed by a pleased sage carries real potency (vīrya), and its effects manifest when properly invoked.
She invoked Surya specifically to test the efficacy of the mantra she had received, demonstrating the mantra’s immediate and tangible power in the narrative.
It teaches reverence for sacred knowledge and the need for responsibility and discernment before “testing” powerful tools—spiritual or otherwise—since results can be consequential.