Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 41
Bhakti as the Easy and Supreme Yoga: Seeing Kṛṣṇa in All and Uddhava’s Departure to Badarikāśrama
श्रीभगवानुवाच गच्छोद्धव मयादिष्टो बदर्याख्यं ममाश्रमम् । तत्र मत्पादतीर्थोदे स्नानोपस्पर्शनै: शुचि: ॥ ४१ ॥ ईक्षयालकनन्दाया विधूताशेषकल्मष: । वसानो वल्कलान्यङ्ग वन्यभुक् सुखनि:स्पृह: ॥ ४२ ॥ तितिक्षुर्द्वन्द्वमात्राणां सुशील: संयतेन्द्रिय: । शान्त: समाहितधिया ज्ञानविज्ञानसंयुत: ॥ ४३ ॥ मत्तोऽनुशिक्षितं यत्ते विविक्तमनुभावयन् । मय्यावेशितवाक्चित्तो मद्धर्मनिरतो भव । अतिव्रज्य गतीस्तिस्रो मामेष्यसि तत: परम् ॥ ४४ ॥
śrī-bhagavān uvāca gacchoddhava mayādiṣṭo badary-ākhyaṁ mamāśramam tatra mat-pāda-tīrthode snānopasparśanaiḥ śuciḥ
শ্ৰীভগৱানে ক’লে—হে উদ্ধৱ, মোৰ আদেশ লৈ ‘বদৰিকা’ নামৰ মোৰ আশ্ৰমলৈ যা। তাত মোৰ পদতীৰ্থৰ পৰা উত্থিত পবিত্ৰ জলে স্পৰ্শ আৰু স্নান কৰি শুচি হ’বা, আৰু আলকনন্দা নদীৰ দৰ্শনে সকলো পাপ-কল্মষ ধুই পেলাবা। বাকলবস্ত্ৰ পিন্ধি, অৰণ্যত স্বাভাৱিকভাৱে যি পোৱা যায় সেয়াই ভোজন কৰা; সন্তুষ্ট আৰু নিষ্কাম হৈ থাকিবা। দ্বন্দ্ব সহিষ্ণু, সুস্বভাৱ, ইন্দ্ৰিয়সংযমী, শান্ত আৰু সমাহিত বুদ্ধিৰে জ্ঞান-বিজ্ঞানসম্পন্ন হ’বা। মই যি উপদেশ দিছোঁ তাৰ সাৰ একান্তত নিৰন্তৰ ভাবি, বাক্-চিত্ত মোক নিবিষ্ট কৰি মোৰ ধৰ্মত ৰত হোৱা। এইদৰে ত্ৰিগুণৰ গতি অতিক্ৰম কৰি শেষত তুমি মোৰ ওচৰলৈ উভতি আহিবা।