Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 22
Sāṅkhya of Creation and Annihilation
Sarga–Nirodha-viveka
अन्ने प्रलीयते मर्त्यमन्नं धानासु लीयते । धाना भूमौ प्रलीयन्ते भूमिर्गन्धे प्रलीयते ॥ २२ ॥ अप्सु प्रलीयते गन्ध आपश्च स्वगुणे रसे । लीयते ज्योतिषि रसो ज्योती रूपे प्रलीयते ॥ २३ ॥ रूपं वायौ स च स्पर्शे लीयते सोऽपि चाम्बरे । अम्बरं शब्दतन्मात्र इन्द्रियाणि स्वयोनिषु ॥ २४ ॥ योनिर्वैकारिके सौम्य लीयते मनसीश्वरे । शब्दो भूतादिमप्येति भूतादिर्महति प्रभुः ॥ २५ ॥ स लीयते महान् स्वेषु गुणेषु गुणवत्तमः । तेऽव्यक्ते सम्प्रलीयन्ते तत् काले लीयतेऽव्यये ॥ २६ ॥ कालो मायामये जीवे जीव आत्मनि मय्यजे । आत्मा केवल आत्मस्थो विकल्पापायलक्षणः ॥ २७ ॥
anne pralīyate martyam annaṁ dhānāsu līyate dhānā bhūmau pralīyante bhūmir gandhe pralīyate
প্ৰলয়ত জীৱৰ নশ্বৰ দেহ অন্নত লীন হয়; অন্ন ধান্যত, ধান্য ভূমিত, ভূমি গন্ধ-তন্মাত্ৰাত। গন্ধ জলত, জল ৰসত, ৰস অগ্নিত, অগ্নি ৰূপত; ৰূপ স্পৰ্শত, স্পৰ্শ বায়ুত, বায়ু আকাশত, আকাশ শব্দ-তন্মাত্ৰাত। ইন্দ্ৰিয়সমূহ নিজ নিজ অধিষ্ঠাতৃ দেৱতাত, সিহঁত মনত, মন সাত্ত্বিক অহংকাৰত; শব্দ তামস অহংকাৰত, সি মহত্তত্ত্বত; মহত্তত্ত্ব গুণত, গুণ অব্যক্তত, অব্যক্ত কালত; কাল মহাপুৰুষত, আৰু সেই জীৱবীজ অজন পৰমাত্মা মোৰ মাজত লীন হয়। মই একাই আত্মা, নিজতে স্থিত; সৃষ্টি-প্ৰলয় মোৰ পৰাই প্ৰকাশ পায়।
The annihilation of the material world is the reversal of the process of creation, and ultimately everything is merged to rest within the Supreme Lord, who remains full in His absolute position.