Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 29
Bondage and Liberation Under Māyā; Two Birds Analogy; Marks of the Saintly Devotee
श्रीभगवानुवाच कृपालुरकृतद्रोहस्तितिक्षु: सर्वदेहिनाम् । सत्यसारोऽनवद्यात्मा सम: सर्वोपकारक: ॥ २९ ॥ कामैरहतधीर्दान्तो मृदु: शुचिरकिञ्चन: । अनीहो मितभुक् शान्त: स्थिरो मच्छरणो मुनि: ॥ ३० ॥ अप्रमत्तो गभीरात्मा धृतिमाञ्जितषड्गुण: । अमानी मानद: कल्यो मैत्र: कारुणिक: कवि: ॥ ३१ ॥ आज्ञायैवं गुणान् दोषान् मयादिष्टानपि स्वकान् । धर्मान् सन्त्यज्य य: सर्वान् मां भजेत स तु सत्तम: ॥ ३२ ॥
śrī-bhagavān uvāca kṛpālur akṛta-drohas titikṣuḥ sarva-dehinām satya-sāro ’navadyātmā samaḥ sarvopakārakaḥ
শ্ৰীভগৱান ক’লে: হে উদ্ধৱ! সাধু পুৰুষ দয়ালু, কাৰো প্ৰতি দ্ৰোহ নকৰে আৰু সকলো জীৱৰ প্ৰতি সহিষ্ণু। সত্যই তেওঁৰ সাৰ; তেওঁ নিৰ্দোষচিত্ত, সুখ-দুখত সম আৰু সকলোৰে মঙ্গলৰ বাবে নিবেদিত। কামনা তেওঁৰ বুদ্ধিক আঘাত নকৰে; তেওঁ ইন্দ্ৰিয়দমী, মৃদু, শুচি আৰু অকিঞ্চন। তেওঁ লোকিক ব্যৰ্থ উদ্যোগত নলাগে; মিতাহাৰী, শান্ত, স্থিৰ আৰু মোকেই একমাত্ৰ শৰণ মানা মুনি। তেওঁ অপ্রমত্ত, গম্ভীৰ, ধৈৰ্যবান আৰু ক্ষুধা, তৃষ্ণা, শোক, মোহ, জৰা, মৃত্যু—এই ছয় বিকাৰ জয় কৰিছে। তেওঁ মান নচায়, আনক মান দিয়ে; কল্যাণকাৰী, মৈত্ৰীশীল, কাৰুণিক আৰু কবিহৃদয়। মোৰ দ্বাৰা কোৱা গুণ-দোষ জানি, মোৰ পদপদ্মত সম্পূৰ্ণ শৰণ লৈ, শেষত সাধাৰণ বৈদিক ধৰ্মকর্ম ত্যাগ কৰি যি কেৱল মোক ভজে—সেই সত্তম।
Verses 29-31 describe twenty-eight qualities of a saintly person, and verse 32 explains the highest perfection of life. According to Śrīla Bhaktisiddhānta Sarasvatī Ṭhākura, the seventeenth quality ( mat-śaraṇa, or taking complete shelter of Lord Kṛṣṇa) is the most important, and the other twenty-seven qualities automatically appear in one who has become a pure devotee of the Lord. As stated in Śrīmad-Bhāgavatam (5.18.12) , yasyāsti bhaktir bhagavaty akiñcanā sarvair guṇais tatra samāsate surāḥ. The twenty-eight saintly qualities may be described as follows.