Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 11
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Meets Lord Śiva: Devotee as Living Tīrtha and the Lord’s Māyā
आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥
ātmany api śivaṁ prāptaṁ taḍit-piṅga-jaṭā-dharam try-akṣaṁ daśa-bhujaṁ prāṁśum udyantam iva bhāskaram
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয়াই নিজৰ হৃদয়ত হঠাৎ ভগৱান শিৱক প্ৰকাশিত দেখিলে। তেওঁৰ জটা বিজুলীৰ দৰে সোণালী; তেওঁ ত্ৰিনয়ন, দশভুজ আৰু দীঘল দেহৰ, উদীয়মান সূৰ্যৰ দৰে দীপ্তিমান। তেওঁ ব্যাঘ্ৰচৰ্ম পৰিধান কৰি ত্ৰিশূল, ধনু, বাণ, খড়্গ, ঢাল, জপমালা, ডমৰু, কপাল আৰু পৰশু ধাৰণ কৰিছিল। এই দৃশ্য দেখি মুনি বিস্মিত হৈ সমাধিৰ পৰা ওলাই—“এয়া কোন, আৰু ক’ৰ পৰা আহিল?” বুলি ভাবিলে।