Shloka 28
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
তাৰ পাছত অক্রূৰে ব্ৰজত গোৱালীৰ দোহনলৈ যোৱা কৃষ্ণ আৰু ৰামক দেখিলে। কৃষ্ণে পীতাম্বৰ, বলৰামে নীলাম্বৰ পিন্ধিছিল; তেওঁলোকৰ চকু শৰৎকালীন পদ্মৰ দৰে। দুয়ো কিশোৰ—এজন শ্যাম, আনজন শ্বেত—শ্ৰীৰ নিকেতন, বৃহৎ বাহুবিশিষ্ট, সুমুখ আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সুন্দৰ; তেওঁলোকৰ গতি বলৱান হাতীৰ দৰে। ধ্বজ, বজ্ৰ, অঙ্কুশ আৰু পদ্ম আদি চিহ্নযুক্ত তেওঁলোকৰ পদচিহ্নে ব্ৰজভূমি শোভিত কৰিছিল; কৰুণাস্মিত দৃষ্টিৰে তেওঁলোকে চাৰিওফালে চাইছিল। তেওঁলোকৰ লীলা উদাৰ আৰু ৰুচিৰ; হাৰ আৰু বনমালাৰে বিভূষিত, পুণ্য সুগন্ধি লেপে অনুলিপ্ত, স্নানকৃত আৰু নিৰ্মল বস্ত্ৰধাৰী আছিল। তেওঁলোক আদ্য পুৰুষ, জগতৰ কাৰণ আৰু অধিপতি; পৃথিৱীৰ মঙ্গলৰ বাবে স্বাংশে বল আৰু কেশৱ ৰূপে অৱতীৰ্ণ হৈছিল। হে ৰাজা পৰীক্ষিত! নিজৰ প্ৰভাৰে দিশসমূহৰ অন্ধকাৰ দূৰ কৰি, সোনাৰে অলংকৃত এক মৰকত পৰ্বত আৰু এক ৰৌপ্য পৰ্বতৰ দৰে দীপ্তিমান হৈছিল।