Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 12
Trikūṭa Mountain, Ṛtumat Garden, and the Beginning of Gajendra’s Crisis
तस्य द्रोण्यां भगवतो वरुणस्य महात्मन: । उद्यानमृतुमन्नाम आक्रीडं सुरयोषिताम् ॥ ९ ॥ सर्वतोऽलङ्कृतं दिव्यैर्नित्यपुष्पफलद्रुमै: । मन्दारै: पारिजातैश्च पाटलाशोकचम्पकै: ॥ १० ॥ चूतै: पियालै: पनसैराम्रैराम्रातकैरपि । क्रमुकैर्नारिकेलैश्च खर्जूरैर्बीजपूरकै: ॥ ११ ॥ मधुकै: शालतालैश्च तमालैरसनार्जुनै: । अरिष्टोडुम्बरप्लक्षैर्वटै: किंशुकचन्दनै: ॥ १२ ॥ पिचुमर्दै: कोविदारै: सरलै: सुरदारुभि: । द्राक्षेक्षुरम्भाजम्बुभिर्बदर्यक्षाभयामलै: ॥ १३ ॥
tasya droṇyāṁ bhagavato varuṇasya mahātmanaḥ udyānam ṛtuman nāma ākrīḍaṁ sura-yoṣitām
সেই উদ্যানত মধুক, শাল, তাল, তমাল, অসন, অৰ্জুন, অৰিষ্ট, উদুম্বৰ, প্লক্ষ, বট, কিংশুক আৰু চন্দন আদি গছো আছিল। নানাবিধ ফুল-ফলৰ শোভাৰে সেয়া সদায় সজীৱ আছিল; বৰুণদেৱৰ সেই বাগ দেৱযোষিতাসকলৰ ক্ৰীড়াভূমিৰ দৰে দীপ্তিময় আছিল।