
Chapter 358 — कृत्सिद्धरूपम् (The Established Forms of Kṛt: Primary Nominal Derivatives)
ব্যাকৰণ-পাঠক্রমত তিঙ্-সিদ্ধৰূপৰ পাছত এই অধ্যায়ত কৃত্-সিদ্ধৰূপ আলোচনা কৰা হৈছে। কুমাৰে কৃত্-প্ৰত্যয়ৰ জৰিয়তে ভাব (ক্ৰিয়া/অৱস্থা), কৰ্ম (বস্তু) আৰু কৰ্তৃ (কৰ্তা)—এই তিনিটা অৰ্থক্ষেত্ৰত নাম আৰু কৃদন্ত কেনেকৈ গঠিত হয় সেয়া বুজাইছে। ল্যুট্/ক্তিন্/ঘঞ্ ভাববাচক; ক্ত-ধৰণৰ কৃদন্ত সাধাৰণতে কৰ্তৃবাচক যদিও কেতিয়াবা ভাব বা কৰ্মো সূচায়; শতৃ/শানচ, বুণ্/তৃচ আদি প্ৰত্যয়ে অংশগ্ৰাহী/কৰ্তৃবাচক গঠন দেখুওৱা হৈছে। ক্বিপ্-উৎপন্ন ৰূপ (যেনে স্বয়ম্ভূ), লিট্-সম্পৰ্কিত কৃত্-ধাঁচ (ক্বন্-সু/কান) আৰু ছন্দসত বহুল উণাদি-ব্যুৎপত্তিও বিশেষকৈ উল্লেখিত। ‘প্ৰত্যয়–অৰ্থ–উদাহৰণ’ শৈলীত অধ্যায়ে দেখুৱায় যে ব্যাকৰণশাস্ত্ৰ যথাৰ্থ বোধ আৰু ধৰ্মসম্মত ভাষা-প্ৰয়োগৰ বাবে প্ৰকাশিত সহায়।
No shlokas available for this adhyaya yet.
It systematizes kṛt-affixes (primary nominal derivatives), mapping specific suffixes to the three derivational senses—bhāva (action/state), karman (object), and kartṛ (agent)—with representative examples and special Vedic formations.
By refining linguistic precision, it supports correct mantra/scriptural understanding and disciplined communication; this aligns scholarship and ritual accuracy (dharma) with the broader puruṣārtha framework, where knowledge serves both worldly competence (bhukti) and liberating insight (mukti).