Adhyaya 357
Tिङ्विभक्तिसिद्धरूपम् (Established Forms of Tiṅ-Inflections)
এই অধ্যায়ত পুৰাণীয় বিশ্বকোষীয় পৰিসৰৰ ভিতৰত সংক্ষিপ্ত ব্যাকৰণ-প্ৰকৰণ হিচাপে তিঙ্-প্ৰত্যয় (ক্ৰিয়াৰ পুৰুষ-ৱচন অন্ত) আৰু সিহঁতৰ ভাব, কৰ্ম আৰু কৰ্তৃ-প্ৰয়োগত বিনিয়োগ ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। আগৰ উণাদি বিষয়ত পাঠ-বিচ্ছেদৰ ইঙ্গিত দি লকাৰসমূহৰ অৰ্থক্ষেত্ৰ ক্ৰমে কোৱা হয়—লট্ বৰ্তমান, লিঙ্ বিধি/আশীৰ্বাদ, লোট্ আজ্ঞা/আশীষ, লঙ্ দূৰ অতীত, লুঙ্ আৰু লিট্ অতীত (লিট্-ত পৰোক্ষ/অদৃষ্ট বিশেষ), আৰু লুট্/লৃঙ্ ভবিষ্যৎ। পৰস্মৈপদ-আত্মনেপদ ভেদসহ পুৰুষ-প্ৰত্যয়ৰ তালিকা দি ভূ, এধ্ আদি ধাতুৰে ৰূপ দেখুওৱা হৈছে; অন্য ধাতুগুচ্ছ আৰু বিকৰণ-টীকাো আছে। শেষত সন্ (ইচ্ছাৰ্থ), ণিচ্ (প্ৰেৰণা), যঙ্ (আবৃত্তি) আৰু যঙ্-লুক্ ৰূপসমূহ উদাহৰণ আৰু ‘ৰূপক’ নমুনাৰ সৈতে সংযোগ কৰি বুজোৱা হৈছে।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
The mapping of lakāras to time/meaning (present, past, future, injunction, benediction, conditional) along with tiṅ-ending paradigms across persons and voices, illustrated via bhū/edh and related dhātu examples plus san–ṇic–yaṅ derivations.
By safeguarding linguistic precision for mantra and śāstra, it supports correct ritual speech and disciplined study; this technical clarity is framed as Agneya Vidya—worldly mastery (bhukti) placed in service of dharma and inner purification toward mukti.